Hotel San Roque

985.00

Dit is een reis/vakantie van Eliza was here. Klik op de onderstaande knop om naar de reis/vakantie op Elizawashere.nl te gaan

Naar Elizawashere.nl

Beschrijving

Deze vakantie wordt u aangeboden door reisorganisatie Eliza was here. Waar iedereen rechts gaat, gaat Eliza linksaf.

Spanje Logies en ontbijt

Langzaam rijd ik het dorpje Garachico binnen. Om me heen zie ik gekleurde gebouwen en in de verte een hoge, witte kerk die er bovenuit steekt. Ik vervolg mijn route over hobbelige weggetjes. Niet veel later zie ik een groot, rood gebouw. Ik besluit mijn auto te parkeren en een kijkje te nemen.

Wanneer ik binnenstap, merk ik al gauw dat dit gebouw vanbinnen vol verrassingen zit. Muren zijn voorzien van opvallende, maar toch rustgevende kleuren. Turquoise, terracotta, okergeel… Ik kijk verwonderd om me heen wanneer ik word aangesproken door een vriendelijke vrouw. Ze stelt zich voor als de eigenaresse Laly en glundert. “In dit hotel staat relaxen centraal. Mijn doel? Dat mijn gasten in elke ruimte tot rust kunnen komen. Het zwembad op de binnenplaats is uitgegraven met vulkaanlava, wat een lokaal tintje geeft.” Trots en enthousiasme stralen van zijn gezicht. “Ik blijf graag een paar nachten logeren!” zeg ik hem dan.

Mijn spullen leg ik op het bed van mijn okergele kamer. Ik besluit om het dorp Garachico nog even wat beter te verkennen. Al snel wandel ik op de ruige kuststrook van Tenerife af. Water klettert wild tegen de rotsen aan. Terwijl ik even op een van de rotsen kruip, besluit ik vanavond mee te eten bij Laly. Als ik de eigenaresse mag geloven, wachten er heerlijke lokale lekkernijen op me. Mijn maag begint te knorren. Ik kan niet wachten…

Het groenblauwe water van de natuurlijke zwembaden in het stadje Garachico trekt mijn aandacht wanneer ik er langs loop. Ik twijfel: zal ik een duik nemen? Het water klettert wild tegen de bruine rotsen aan. Ik staar voor me uit. Ineens staat er een Spaanse dame naast me. “Mooi he?” zegt ze. Ik knik en glimlach. “Kom je hier uit de buurt?” vraag ik haar. Ze vertelt me dat ze half Duits en half Spaans is en dat ze hier vlakbij samen met haar man een eigen plekje runt. “Kom, ik laat het je zien!”

Slechts een paar minuten later staan we ineens voor een blauw pand met bruine luiken. “Hier is het, ons Garahotel.” Sonia straalt. En dat is haar goed recht. Ze heft een prachtig plekje op een al net zo mooie locatie. Op steenworp afstand van de ruige kust van Tenerife, vlakbij talloze leuke winkeltjes. “Kom, ik laat je alles zien.” Sonia neemt me mee door het pand en wuift zo nu en dan naar een van de gasten. De sfeer die hier heerst… Ik kan er wel uren doorbrengen, merk ik al snel. Als ik rondkijk, zie ik overal hout. Houten trappen, houten vloeren. Wanneer we de patio oplopen, open ik mijn mond. “Wauw!” is het enige wat ik weet uit te brengen. “Hier ontbijten we elke morgen” vertelt Sonia. “Soms eten Miguel en ik mee met de gasten. We wonen in het hotel, dus dat is makkelijk. En we willen graag bereikbaar zijn voor iedereen.” Tot slot lopen we naar het dakterras van het hotel. Het zicht op zee is vanaf hier prachtig. “Heb je nog een kamer voor vannacht?” is het enige wat mij nog rest te vragen. Die avond slaap ik op misschien wel een van de mooiste plekken van Tenerife…

Pin It on Pinterest